ขอต้อนรับสู่โรงเรียนสอนภาษาญี่ปุ่น ภาษาจีนแนวใหม่ เจซีซี
สี่ยอดหญิงงามแห่งแดนมังกร
สี่ยอดหญิงงามแห่งแดนมังกร (四大美女 sì dà mĕi nǚ - ซื่อต้าเม่ยหนี่ว์)
 
    

1. 西施 (Xī Shī) หรือที่เรารู้จักกันในนามไซซี เธอเกิดที่รัฐเย่ว เมื่อประมาณ 506 ปี ก่อคริสตกาลซึ่งตรงกับยุุคชุนชิว ยุคที่เกิดนครรัฐมากมาย แต่ละรัฐต่างก็เปิดศึกสงครามกันอยู่เนืองๆ (ศึกษาเพิ่มเติมได้ในหนังสือเลียดก๊ก)ความสวยของไซซีนั้นว่ากันว่าหากปลาที่ว่ายน้ำอยุ่ไปเจอกับไซซีเข้า ปลายังต้องลืมว่ายน้ำจมก้นบ่อไปเพราะตกตะลึงในความงามของไซซี ด้วยเหตุนี้เธอจึงได้รัสมญานามว่า
沉鱼 (沉 chén จมลง,ลึก,หนักอึ้ง; 鱼 yú ปลา)

ไซซีเป็นลูกสาวคนตัดฟืน เธอถูกส่งตัวเป็นหมากในแผน "นารีพิฆาต" โดยรัฐเยว่บ้านเกิดส่งนางไปจัดการ เจ้านครรัฐอู๋ให้ลุ่มหลงจนอ่อนแอ รัฐเย่วจึงสามารถเอาชนะรัฐอู๋ได้ในที่สุด เมื่อไซซีทำกลศึกเพื่อให้เจ้านครรัฐอู๋พบ ตัวครั้งแรก เธอได้ทำทีเป็นกำลังซักผ้าอยู่ริมน้ำที่เจ้านครรัฐอู๋จะต้องผ่านมา เมื่อเจ้านครรัฐอู๋เสด็จขี่ม้าผ่านมาเห็น ความงามของเธอก็หลงใหลในเสน่ห์สมดังอุบาย พอเข้าวังไปได้แล้วไซซีก็ได้ดำเนินกลศึกในแผน "นารีพิฆาต" ต่อจนเจ้านครรัฐอู๋องค์นั้นเสียบ้านเสียเมืองไปในที่สุด

 

2. 王昭君 ( Wáng Zhāo jūn ) หญิงงามคนที่สองของเรา ผู้ที่ได้รับฉายาว่า 落雁 (落 luò ตก ตกหล่น; 雁 yàn ห่านป่า ) ปักษีตกนภา เธอเกิดในสมัยฮั่นและตะวันตกประมาณ 40 ปีก่อนคริสตกาล เมืองที่เธอเกิดนั้น ในปัจจุบันจะอยู่บริเวณมณฆลหูเป่ยภาคกลางของจีน

พอเป็นสาวหน่อย เธอก็โดนส่งเข้าวังไปเป็นนางในของจักรพรรดิฮั่นหยวนตี้ (漢元帝) แต่เธอก็ไม่เคยได้รับ การคัดเลือกให้เข้าเฝ้าฮ่องเต้เลย

ในสมัยนั้นชาวฮั่นจะโดนพวกชนกลุ่มน้อยทางเหนือโจมตีตอดเล็กตอดน้อยอยู่เป็นประจำ โดยเฉพาะพวก ซวงหนู(匈奴) ฮ่องเต้ฮั่นเลยอาศัยวิธีประนีประนอม โดยการส่งราชนิกูลไปแต่งงานกับพวกซวงหนูเพื่อ ผูกสัมพันธ์กัน

หูฮันเซียหัวหน้าเผ่าซวงหนูก็เดินทางมาขอลูกสาวฮ่องเต้ฮั่นเพื่อผูกสัมพันธ์ แต่กลับโดนให้เลือกนางในของ ฮั่นหยวนตี้แทนและหนึ่งในห้านางในที่มาให้เลือกนั้นก็มีหวังเจ้าจวินรวมอยู่ด้วย ซึ่งเธอมาร่วมคัดเลือกด้วย ความสมัครใจ เพราะต้องการช่วยเหลือประเทศชาติ ว่ากันว่าขณะที่หวังเจ้าจวินเดินเข้ามาในท้องพระโรงนั้น ทุกๆคนรวมไปถึงฮ่องเต้ต่างตกตะลึงในความงามของนาง จนฮ่องเต้นึกทบทวนเรื่องที่จะส่งนางไปให้พวก ซวงหนู

อย่างไรก็ตามเธอก็ไปอยู่กับหูฮันเซียและมีลูกด้วยกัน วีรกรรมของเธอที่สละตัวไปนอกด่านเพื่อเชื่อม ความสัมพันธ์กับพวกซวงหนู ทำให้ชาวฮั่นไม่ต้องไปรบทัพจับศึกกับพวกซวงหนูได้ถึง 60 ปี เลยทีเดียว

    

 

     3.貂蝉 (diāo chán) หรือที่รู้จักกันในนามเตียวเสี้ยน เจ้าของฉายา 闭月 (闭 bì ปิด อุดตัน ;月 yuè พระจันทร์) จันทราไม่กล้าทอแสง

ชื่อของนางปรากฎอยู่ในเรื่องสามก๊ก และมีเกร็ดหรือตำนานชาวบ้านเล่าต่อๆกันมาว่า เมื่ออองอุ้นมหาอำมาตย์ตงฉิน ผู้ซื่อต่อแผ่นดินซึ่งมีฐานะเป็นพ่อบุญธรรมของเตียวเสี้ยน วางแผนจะกำจัดกังฉินเสี้ยนหนามแผ่นดิน คือตั๋งโต๊ะ ผู้กำเริบตนเองเป็นมหาอุปราช โดยจะใช้เสน่ห์เตียวเสี้ยนยั่วให้ตั๋งโต๊ะผิดใจกับลิโป้อัศวินคู่ใจตั๋งโต๊ะนั้น อองอุ้น แกล้งเชิญตั๋งโต๊ะกับลิโป้มากินเลี้ยงแล้วบอกว่าตนมีลูกสาวบุญธรรมคนหนึ่งที่หน้าตาสวยงามมาก เล่าลือกันว่าสวย กว่าจันทรเทวีฉางเอ๋อ งามจนจันทร์เจ้าอาย ทั้งสองกังฉินต่างก็ตื่นเต้นอยากพบเตียวเสี้ยนอย่างมาก แต่อองอุ้นก็ แกล้งถ่วงเวลาไม่ให้ทั้งสองพบเตียวเสี้ยน

เนื่องจากแท้จริงแล้วอองอุ้นรู้ว่าคืนนั้นจะมีจันทรุปราคา พอใกล้เวลาจันทรคราสก็ให้เชิญเตียวเสี้ยนออกมา ทันใดนั้นพระจันทร์ก็สิ้นแสงหมดรัศมี ตั๋งโต๊ะและลิโป้จึงตื่นเต้นมากว่าเตียวเสี้ยนเป็นหญิงงามเย้ยจันทร์จริงๆ จากนั้นเตียวเสี้ยนก็จุดธูปกระทำคาระวะต่อเทพธิดาแห่งดวงจีนทร์เชิญให้ออกมา ดวงจันทร์ก็พลันสว่างดังเดิม ตั้งแต่นั้นทั้งตั๋งโต๊ะและลิโป้ต่างก็หลงใหลเสน่ห์เตียวเสี้ยนจนโงหัวไม่ขึ้น สุดท้ายถึงกับฆ่าฟันกันเองตามกล "นารีพิฆาต" ของอองอุ้นที่วางไว้

 

 

4.杨玉环 (yáng yù huán) เจ้าของฉายา 羞花 (羞 xiū อาย, อับอาย; 花 huā ดอกไม้)หมู่ผกาไม่กล้าส่งกลิ่นหอม

หยางอี้ว์ฉวานเป็นสตรีในสมัยถัง เรามักรู้จักกันดีในชื่อ 杨贵妃 (yáng guì fēi - หยางกุ้ยเฟย) นั้นเอง เธอเป็น นางสนมคนโปรดของพระเจ้าถังเสวียนจง ( 唐玄宗 ) วีรกรรมของเธอที่โดเด่น คือ เกือบทำให้ราชวงศ์ถัง ล่มสลาย เพราะพอเธอมีอำนาจในวังก็เริ่มเอาพี่ๆ น้องๆ ญาติๆ เข้ามาร่วมเสวยสุขในวังด้วย ในกลุ่มที่เข้ามานั้น ก็หาคนดีๆ ยากเสียเหลือเกิน ขุนนางข้างมในก็อืมระอา จเรื่องมาแดงตอนกบฎอันลู่ซาน ( 安禄山 ) บุกวังจน ฮ่องเต้หนีหัวซุกหัวซุน พวกขุนนางจึงแฉว่าญาติเธอนั้นคือตัวการทำให้พวกอันลู่ซานก่อกบฎขึ้น สุดท้าย บรรดาขุนนางและทหารสุดจะทนจับฆ่าญาติๆ ของนางและให้นางผูกคอตาย ตายตามกันไป

มีเกร็ดเล่าว่าวันหนึ่งนางเดินเล่นในสวนพระราชวัง เห็นดอกโบตั๋นและกุหลาบจีนกำลังบานอยู่ ด้วยอารมณ์ที่ คิดถึงบ้านที่จากมานางจึงร้องไห้และเอามือลูบกลีบดอกไม้เหล่านั้น ปรากฎว่าดอกไม้ที่นางสัมผัสโดนพากัน หุบกลีบดอกกันพรึ่บๆ จนนางกำนัลที่เห็นเข้าเอาไปพูดกันปากต่อปากว่าความงามของนางนั้นงามจนดอกไม้ ต้องถอยเลยทีเดียว

 

    

ด้วยความงามของหญิงทั้งสี่ จึงทำให้เกิดสำนวนจีนที่ว่า 闭月羞花 หรือ 沉鱼落雁 ไว้เพื่อเปรียบเปรยถึงหญิงงาม เช่น
她二人长的一个是沉鱼落雁之容,一个是闭月羞花之貌。 
(tā èr rén cháng de yī gè shì chén yú luò yàn zhī róng, yī gè shì bì yuè xiū huā zhī mào)